Spływ kajakowy

	Dnia 15.07.2013 wybraliśmy się na spływ kajakowy, pojechało 23 osoby. Z Lasek wyruszyliśmy o 8:55. Na drugim postoju zjedliśmy hot dogi na obiad.  Na miejsce dojechaliśmy dopiero o 17:30. Gdy już byliśmy na miejscu, to poszliśmy rozkładać namioty. Pierwszego dnia nie było łatwo rozłożyć, bo jak wszyscy zaczęli, to zajęło niektórym około 2 godzin. 	Po rozłożeniu namiotów poszliśmy się rozgrzać przy ognisku. W trakcie rozgrzewania przyszedł czas, na poznanie się. Każdy przedstawił się i powiedział parę słów na temat siebie. Potem pan przewodnik, który nazywa się Pan Andrzej Rzepkowski opowiedział nam cały program, ile kilometrów i gdzie będziemy płynąć przez 6 dni. Potem mieliśmy kolację, która była o 22.00 i np.,  była kiełbasa z ogniska. O godzinie 22:30 chętne osoby zjadły dokładkę. Po kolacji szykowaliśmy się do spania. Pierwszą naszą miejscowością było Trzebielino i byliśmy nad Rzeką Pokrzywna.

	Dnia 16.07.2013,po śniadaniu, pan przewodnik zrobił nam szkolenie, na różne tematy o kajakarstwie, jak prawidłowo wiosłować, co zrobić jak musimy tyłem płynąć itd. Gdy skończył nam opowiadać, to poszliśmy, po kolei płynąć. Niestety  nieciekawie rozpoczęliśmy pływanie, bo było wąsko i wszyscy zaczęliśmy na siebie wpadać i każdy kajak inaczej stał  , niektóre osoby stały w poprzek, a inne wpłynęły w krzaki, więc, nie było łatwo wykręcić. Na rozpoczęcie zrobił się spory korek.
	Dzisiaj mieliśmy takie przeszkody, że jak zobaczycie na zdjęciach, co my musieliśmy pokonywać, to będziecie nas podziwiać, że daliśmy radę je pokonać. Byliśmy bardziej zmęczeni, niż wypoczęci tymi dzisiejszymi przygodami. Przy przeszkodach robiły się spore korki i co najlepsze przepłynie się jedną przeszkodę, a tu za parę metrów kolejna. Przeszkody jakie pokonywaliśmy, to: powalone drzewa. Musieliśmy wyciągać kajaki na brzeg , omijaliśmy zwalone drzewa i z powrotem kajaki stawialiśmy na wodzie. Co najlepsze dla utrudnienia musieliśmy z początku chodzić po pokrzywach.  Takich sytuacji mieliśmy około sześciu. Kilka osób przeciągało kajaki po drzewach , które leżały na wodzie.  Te zadania wykonywały silne osoby. Następną przeszkodą było kładzenie się w kajaku i przepływanie tak aby drzewo, które leżało nie uderzyć  się w głowę. To było jako w postaci mostu ale bardzo niskiego i co najlepsze jak już się przepłynęło, to trzeba było szybko wstawać i wiosłować, bo potrafiło na bok zarzucić. Raz była taka sytuacja, że trzeba było się położyć w kajaku i przepłynąć pod drzewem, i się okazało, że to 2 drzewa leżę blisko siebie. Nie była to łatwa przeszkoda, bo tu się chciało wstać, a tu kolejne drzewo. Następną przygodą to było leżące drzewo w wodzie co powodowało, że trzeba było z rozpędu przepływać, bo drzewo mogło zatrzymać kajak i trzeba było albo na siedząco odpychać, a jak to nie zadziałało to osoba siedząca z tyłu musiała wyjść z kajaka na drzewo i przeciągać po drzewie. Takie sytuacje zdarzały się niespodziewanie, bo z daleka nie było widać drzewa. Kolejną pułapka, to np. płynie się z płynie się z lewej strony a tu trzeba robić ostry zakręt, bo drzewo leży na wprost i trzeba z prawej strony przepłynąć. Ostatnimi przeszkodami to były kamienie leżące w wodzie ,które obcierały dno kajaka.
	Jak na pierwszy dzień pływania to ten dzień był wykańczający. Więcej przeszkód, niż pływania. Co ciekawe  dzisiejszego dnia płynęliśmy aż 10 godzin i na miejsce dopłynęliśmy dopiero o 19:30. Potem poszliśmy na obiad i po obiedzie rozpakowaliśmy się. Chętne osoby o 22:00 poszły na kolację. Dzisiaj przepłynęliśmy z Rzeki Pokrzywna, na Wieprzę i zrobiliśmy 18 km i byliśmy w miejscowości Mnich.

	Dnia 17.07.2013 po śniadaniu pan przewodnik opowiedział, gdzie dzisiaj będziemy płynąć i co nas czek na drodze. Jak już skończył, to poszliśmy się pakować. Gdy byliśmy gotowi, to pan Andrzej zadał nam 4 pytania przyrodnicze, które nie były łatwe, a potem pan Krzysztof Koc zrobił nam rozgrzewkę przed wypłynięciem.
	Dzisiaj znowu mieliśmy sporo przeszkód, ale trochę mniej niż wczoraj.    Parę razu znowu musieliśmy wysiadać z kajaka i przeciągać dalej. Niestety ale środa nie była udanym dniem, bo mieliśmy do zrobienia 19 km, a zrobiliśmy tylko 10 km. Już tak wszyscy się cieszyli, że będziemy mieli łazienkę z prysznicem i dostęp do prądu. Na szczęście z prądem nie było dużego problemu, bo nam sąsiedzi udostępnili. Na miejsce dopłynęliśmy dopiero około 16:00 i było w planach, że zjemy w tym miejscu obiad i płyniemy dalej ale związku z tym, że było z czasem późno i na miejsce mogliśmy dopiero dopłynąć po ciemku, więc pan przewodnik z panem Krzysztofem woleli zostać w tym miejscu i nie ryzykować.
	Po obiedzie rozpakowaliśmy się i rozłożyliśmy namioty. Chętne osoby jak już byliśmy gotowi, to poszyły nad jezioro, które nazywało się Przyjeziezierze. W jedną stronę nad jezioro były 3 km i raz się szło pod górę, a raz w dół. Gdy już chętne osoby pomoczyły się, to wróciliśmy do namiotów i mieliśmy trochę czasu na odpoczynek. Po odpoczynku poszliśmy zjeść kolację, a po kolacji mieliśmy trochę czasu dla siebie, a potem szykowaliśmy się do spania. Dzisiaj udało nam się dopłynąć do miejscowości Kawka.

	Dnia 18.07.2013 po śniadaniu pan przewodnik zadał nam 4 pytania z przyrody. Gdy pan przewodnik skończył zadawać pytania, to poszliśmy na rozgrzewkę. Po ćwiczeniach na kajaki. Na swojej drodze mieliśmy 2 elektrownie wodne. Znowu musieliśmy przy elektrowniach wysiadać i przenosić kajaki. Gdy minęliśmy pierwszą elektrownię to przyjemnie się płynęło ,a po drugiej elektrowni znowu mieliśmy przeszkody. Dzisiaj płynęliśmy około 4 godzin i zrobiliśmy tylko 9 km. Za to, że tak mało przepłynęliśmy, to około 1 km musieliśmy iść na piechotę do miejsca, w którym mogliśmy rozłożyć namioty.
	W końcu mieliśmy prysznic, o czym wszyscy po 3 dniach marzyli, żeby się wykąpać w ciepłej wodzie. Tak w ogóle wczoraj mieliśmy być w tym miejscu, ale się nie udało. Trochę byliśmy ze spływem w tyle. Po zjedzeniu obiadu rozłożyliśmy namioty i mieliśmy czas dla siebie. Część osób poszła nad Jezioro Obłęskie się trochę pomoczyć, a część osób opalała się. Chętne osoby poszły na miasto i gdy już wszyscy byli, to parę osób zagrało w piłkę nożną. Nie była to łatwa gra, bo grali z zasłoniętymi oczami. Ogrodzenie i bramki zrobili z kajaków. Gdy już mieli dosyć, to poszliśmy na kolację, a po kolacji chętne osoby zagrały w goolbala. Po meczu szybko poszliśmy spać. Dzisiaj byliśmy w miejscowości Pieńkówko.

	Dnia 19.07.2013 po śniadaniu spakowaliśmy się i samochodami pojechaliśmy do miejsca, w którym mieliśmy być wczoraj. Wczoraj mieliśmy zrobić 23 km ,ale niestety wszystko zaczęło iść z opóźnieniem i te miejsca, które mieliśmy przepłynąć, to przejechaliśmy samochodami. Dzisiaj jak już wszyscy dojechali po poszliśmy na rozgrzewkę, która nam się przydała, bo wiał zimny wiatr i było pochmurno.
	Gdy już skończyliśmy, to poszliśmy dalej płynąć. Dzisiaj przepłynęliśmy 19 km. W końcu nie mieliśmy na swojej drodze przeszkód. Płynęliśmy około 4 godzin. Wszyscy byli zdziwieni, że tak szybko dotarliśmy, bo na miejscu mieliśmy być o 17:00, a byliśmy o 15:00. Po dopłynięciu zjedliśmy obiad i rozłożyliśmy namioty , mogliśmy trochę odpocząć. Jak już odpoczęliśmy, to chętne osoby poszły na spacer, który trwał 3 godziny. Jak już wrócili, to zjedliśmy kolację i szykowaliśmy się do spania. Dzisiaj byliśmy w miejscowości Kowalewice.

	Dnia 20.07.2013 najpierw poszliśmy na Mszę Św., a po mszy zjedliśmy śniadanie. Gdy już zjedliśmy, to poszliśmy się pakować. W czasie pakowania chętne osoby mogły pójść pogłaskać króliki, zobaczyć gęsi i pogłaskać krowę. Krowa się wystraszyła i szybko uciekła, że pan gospodarz z ledwością za nią biegł. Jak już zobaczyliśmy zwierzęta, to poszliśmy dalej płynąć.
	Dzisiaj w  4 godziny przepłynęliśmy 15 km. Gdy dopłynęliśmy na miejsce, to poszliśmy zjeść obiad, a po obiedzie rozłożyliśmy namioty i mieliśmy czas na odpoczynek. Po odpoczynku chętne osoby poszły nad rzekę się wykąpać. Woda nie była zbytnio ciepła bo około 10 stopni. Jak już się wykąpali, to chętne osoby poszły do lasu. W lesie zobaczyliśmy kurhany Za wiele żeśmy nie zobaczyli, bo w czasie wojny wiele rzeczy zostało zniszczonych. Gdy już obejrzeliśmy, to wróciliśmy do namiotów, a jak już wszyscy doszli, to szykowaliśmy kolację. Na kolację mieliśmy robinsonki i kiełbasę. Po kolacji szykowaliśmy się do spania.       

	Dnia 21.07.2013 poszliśmy na niedzielną Mszę Św. Po Mszy zjedliśmy śniadanie. Gdy już zjedliśmy to poszliśmy się pakować i namioty składać. Jak już byliśmy gotowi, to pan przewodnik zadał nam 4 pytania z przyrody. Po pytaniach poszliśmy dalej płynąć.
	Dzisiaj płynęliśmy około 5 godzin. W końcu, po 5 dniach pływania dotarliśmy nad morze. Na plażę niestety nie mogliśmy dopłynąć, bo były za duże fale. Dopłynęliśmy do portu, w miejscu, w którym stoją statki i też jest specjalne miejsce, w którym dopływa się kajakami. Im bliżej morza, tym były coraz większe fale i co najlepsze , fale z przodu szły na kajak, co powodowało, że nie było łatwo wiosłować. Po drodze parę razy mijał nas tramwaj wodny i  motorówka , wtedy nami porządnie bujało. Jak dopływaliśmy na miejsce, to fale były tak duże, że woda nas zmoczyła i zaczęła się wlewać do kajak . Po drodze przepływaliśmy pod zwodzonym mostem.  W związku, z tym, że my dopływaliśmy nad morze, to statki miały zakaz wpływania do portu. Na sam koniec trochę się na falach pobujaliśmy.
	Jak już wszyscy dopłynęli, to zrobiliśmy sobie wspólne zdjęcie i poszliśmy zjeść obiad. Po obiedzie przyszedł czas na pożegnanie pana przewodnika i pana kierowcy. Pan przewodnik wręczył nam na sam koniec  książeczkę kajakarską i małą książeczkę pt „Moja historia”. W tej książeczce pan przewodnik napisał parę zdań o swoim życiu, którym chciał się podzielić. Jeszcze pan kierowca z panem Andrzejem jako deser poczęstowali nas ,  lodami na ciepło. My też podziękowaliśmy panu Piotrowi i panu Andrzejowi z bycie z nami.
	Na koniec opiekunowie na przyczepę załadowali kajaki, a my chwilę posiedzieliśmy i jak opiekunowie skończyli, to poszliśmy na plażę. Na plaży chętne osoby pod opieką pana Krzysztofa Koca trochę się pomoczyli w wodzie, a reszta się opalała. Niestety za wiele nie skorzystaliśmy z plaży, bo pobyliśmy tylko około godziny i musieliśmy wracać, żeby rozłożyć namioty. Jak już rozłożyliśmy namioty to mieliśmy czas na odpoczynek.
	Gdy już odpoczęliśmy, to o 20:30 poszliśmy na kolację. Dzisiejsza kolacja była porządna był dorsz, frytki, różne surówki i herbata. Wszyscy jak już zjedliśmy, to chętne osoby dostały dokładkę frytek. Aż 12 osób chciało dokładkę i pan Krzysztof nie spodziewał się, że tak dużo osób będzie jeszcze chciało dokładkę.
	Po kolacji poszliśmy jeszcze oglądać statki. Spacerując zobaczyliśmy też wesołe miasteczko. Co najlepsze dochodziła już 23:00, a my jeszcze sobie spacerowaliśmy. Gdy już doszliśmy na miejsce, to szykowaliśmy się do spania. Spać położyliśmy się około 23:30. Dzisiaj byliśmy w Darłowie.

	Dnia 22.07.2013 chętne osoby wstały bardzo wcześnie i poszły na wschód słońca. Gdy już wrócili to poszliśmy na śniadanie. Po śniadaniu pan Krzysztof podziękował wszystkim opiekunom za pomoc i powiedział, też kto w Laskach pomagał zorganizować ten spływ. Jak już wszystkim podziękował, to poszliśmy się pakować. Do Lasek wyruszyliśmy o 10:05 . PO drodze na 2 postoju zjedliśmy obiad. Do Lasek dojechaliśmy o 19:30.      

			 Oto  trasa naszego  spływu:

Poniedziałek: Trzebielino  
wtorek: Trzebielino - pole namiotowe Mnich koło Broczyny, 20 km
środa: Mnich - Kawka (leśniczówka) 11 km + piesza wyprawa nad Jezioro 
Przyjezierze
czwartek: Kawka - Kępice, 9 km i nocleg nad J. Obłęskim w Ośrodku Sobótka
23 km przerwy na rzece (Kępice - Pomiłowo)
piątek: Pomiłowo - Pieńkówko, 19 km
sobota: Pieńkówko - Kowalewice, 15 km
niedziela: Kowalewice - Darłowo (Darłówko), 18 km
	
				razem: 92 km

	Cały wyjazd był udany. Na szczęście nie mieliśmy do czynienia z burzą, ani z deszczem. Jedynie dwa dni były takie mało przyjemne, bo z przelotnym deszczem i silnym wiatrem, a reszta dni ze słońcem. Na spływie jedyne co było wielkim wysiłkiem, to codzienne pakowanie i rozpakowywanie się,  składanie i rozkładanie namiotu. Szkoda, że z naszej szkoły nie odważyła się pojechać żadna dziewczyna. Tak naprawdę pojechanie na taki spływ to rzadkość, więc nie wiadomo czy każdemu z nas uda się jeszcze kiedyś pojechać na jakikolwiek spływ.  Dziękujemy.