W pierwszej homilii ks. Michał powiedział do nas: "Podobno jest gdzieś kraina, gdzie gromadzą się słowa. Wszystkie słowa wypowiedziane przez ludzi. Słowa te są segregowane i pilnowane przez rachmistrzów słów. Oddzielają oni i magazynują złe słowa, takie jak: obmowy, oszczerstwa, kłamstwa, przekleństwa, bluźnierstwa, słowa złamane i puste obietnice. Gromadzą też dobre słowa: podziękowania, życzenia, słowa przebaczenia, wyrazy życzliwości, współczucia i wsparcia. W oddzielnej wielkiej sali są zebrane słowa modlitwy, które człowiek kieruje do nieba. Słowa modlitwy mają piękny wygląd i świecą w ciemnościach. W tej cudownej krainie, gdzie gromadzą się słowa, jest też miejsce najświętsze, gdzie można znaleźć Słowo Boże. Te szczególne Słowa
wyglądają jak małe, złote ziarenka. Ale niech nikogo nie zmyli ich
wygląd. Każde z ziaren Bożego Słowa ma wielką moc. Z takiego jednego ziarna może wyrosnąć potężny las, szerokie pole albo przepiękny park. Każde z nich ma wielką moc, reszta zależy od gleby.
Rekolekcje to czas kiedy Bóg kieruje do człowieka wiele ziaren Swojego Słowa i każde z nich ma wielką moc. Jak wielki będzie ich owoc?
Jeśli gleba jest dobrze przygotowana, owocem będzie nawrócenie i
umocnienie więzi z Bogiem".
Ta przedziwna kraina bardzo nas zadziwiła, poruszyła naszą wyobraźnię, nasze myśli i pragnienia. Przez moment poczuliśmy się tymi, którzy ją zwiedzają i z pewnością chcą nabrać w swoje dłonie Boże Ziarna. Na owoce przyjdzie nam jeszcze poczekać, ale już teraz wystawiamy naszą glebę na promienie Bożego Słońca ufając, że Pan sam da wzrost...





Uczniowskie echo z rekolekcji:
Za oknem śnieg, za oknem deszcz i jest ponuro. Dzisiaj postanowiliśmy wrócić do naszych rekolekcji, które nie tak dawno miały miejsce w Laskach. Był to szczególny czas, gdzie wszyscy odprawialiśmy ćwiczenia rekolekcyjne.
Nasz rekolekcjonista prowadził nas przez różne krainy. Pierwsza kraina wypełniona była po brzegi słowami. Przedziwna kraina. Potem Ksiądz Michał mówił nam o złym królewiczu, który przemienił się w mądrego władcę. Inne historie opowiadały o zagubionym kotku i Agatce, o porwaniu dzieci i wielkiej miłości matki, która je uratowała. Od czasu do czasu historie przerywane były wspólnym śpiewem. Ksiądz Michał grał na gitarze i zupełnie nie spodziewał się, że nasz kolega Damian przyniesie mały bębenek. I tak rozpoczęliśmy śpiew, który dotykał nieba!
Ufamy, że ten czas zostawił w naszych sercach zasiane ziarno Słowa Bożego, z którego kiedyś wyrośnie las dobrych uczynków.
Dziękujemy Księdzu Michałowi za rekolekcje i zapraszamy do Lasek z kolejnymi, nowymi i ciekawymi historiami.
Uczniowie z klasy I b Gimnazjum w Laskach
Justyna, Iza, Dominika, Tomek, Daniel, Piotrek i Rafał.
|